Mbo-student Job de Zwaan (20) verbleef dankzij een beurs van het VSBfonds vier maanden lang in Japan, waar hij in hartje Tokio de taal leerde en daarna nog een maand lang rondreisde. Vloeiend Japans spreekt hij zeker nog niet. Wel deed hij onvergetelijke ervaringen en contacten op. En nu vertelt hij over zijn verre avonturen als zogeheten WilWeg-ambassadeur.
Voor zijn studie had Job de reis naar Japan niet nodig: persoonlijke interesse deed hem in Tokio belanden. "Ik doe maatschappelijke zorg aan het ROC Nijmegen. Ik had al langer belangstelling voor Japan, bijvoorbeeld voor ninja en anime.’’
Voor een gemiddelde student is een reis naar Japan niet te betalen, tot Job hoorde van het VSBfonds. "Ik begreep dat je ook als mbo-student aanspraak kunt maken op een beurs van maximaal 4000 euro. Niet voor je hele studie, maar bijvoorbeeld voor een cursus. In ruil daarvoor moet je iets terugdoen voor de maatschappij.’’
Ambassadeur
Job maakte een presentatie van zijn plannen, compleet met zijn voornemen om bij terugkeer in Nederland zijn buitenlandse ervaringen als WilWeg-ambassadeur door te geven aan andere jongeren. „Dat vind ik leuk om te doen en de presentatie ging goed. Ik heb 4000 euro gekregen voor de beurs, daar was en ben ik ontzettend blij mee. Zonder die beurs had ik die reis nooit kunnen maken. Ik voel me bevoorrecht, omdat ik als jongere zo’n mooi avontuur heb beleefd.’’
Het onderdompelen in een andere cultuur kan Job alleen maar aanbevelen. Niet alleen omdat hij met volle teugen genoot van karaoke en konbini’s (24-uurs supermarktjes). "Ik vind Nederland leuk hoor, maar Japan is zó’n andere wereld. Ik vond het gewoon een heel fijn land: mensen zijn vriendelijk, beleefd, in treinen is het heel stil en ik voelde me overal veilig. Eigenlijk mis ik Japan nu nog iedere dag. Na mijn studie wil ik zeker terug naar Japan.’’
Talenwonder
Wel merkte Job dat ‘Japans leren’ een flinke uitdaging is. "De taal is zó anders, met drie alfabetten en voor elk woord een ander teken. Na die drie maanden Japans gaat luisteren best goed, maar bij gesprekjes heb ik nog steeds Google Translate nodig. Wat me tegenviel was dat de meeste Japanners nauwelijks Engels spreken, dat maakte de communicatie ook lastiger.’’
Uiteindelijk trok Job vooral op met internationale studenten die ook Japans probeerden te leren. "Ik vond het zó leuk om met mensen uit andere culturen om te gaan en te horen hoe zij over zaken denken. Studenten uit onder meer Indonesië, Duitsland, Denemarken, de VS en Frankrijk zijn inmiddels ook hier in Nijmegen op bezoek geweest.’’
"Die internationale contacten hebben mijn kijk op de wereld veranderd."